Njeno najviše uzvišenje, Veliki Vujan, doseže visinu od 856 metara i predstavlja mirnu oazu prirode i kulture. Prekrivena je prostranim listopadnim šumama, u kojima se nalaze različite vrste drveća — bukva u centralnom delu, hrast kod Rožnja — dok obronci uz Despotovicu zajedno sa Ilijacima oblikuju živopisnu Brđansku klisuru.
Na ovoj planini se već vekovima nalazi manastir Vujan, sakralno zdanje koje datira iz XIII veka, ali čija tačna istorija ostaje obavijena velom tajni. Za Vujan se priča da je dobio ime po reči „ujiti” ili „hujiti”, što odražava zvuke vetra koji neumorno prolazi kroz njegove šume. Tokom XIV veka, planinu su naselili monasi iz Svete gore koji su izgradili manastir Obrovin. Iako je taj manastir stradao u XVI veku od osmanske ruke, manastir Vujan podignut je početkom XIX veka i danas je poznat po svojoj dugoj istoriji i kao mesto mira i duhovnosti.
Posebna zanimljivost manastira jeste drveni krst koji je izradio tadašnji iskušenik Gojko Starčević, kasnije poznat kao patrijarh Pavle. Za mnoge vernike, ovo mesto ima posebno značenje jer, prema pričama, manastirski mir, planinski vazduh i lekovita izvorska voda pomogli su budućem patrijarhu da ozdravi i nastavi svoj monaški put.
Jesen na Vujanu donosi posebnu lepotu — šume se oboje u toplu žuto-zlatnu boju, a brojni planinarski putevi postaju idilična mesta za opuštanje i šetnju. Ovo je planina koja ljubiteljima prirode, mira i kulture nudi nezaboravan doživljaj i priliku da se povežu sa prirodom i tradicijom Šumadije.
321 Srbija/freepik
