Ovu planinu čine trijaski krečnjaci, što njen reljef čini zanimljivim i raznolikim, sa blagim padinama, šumskim prevojima i prostranim livadama koje se otvaraju sa sunca okrenutih strana.
Lepota Budeča je suptilna i vrlo prirodna: bukove šume koje štite staze od jakog sunca, miris bilja na livadama i osećaj osame i mira koji je na njoj gotovo uvek prisutan. Nema zvanično markiranih planinarskih staza, ali se do vrha može doći relativno lako. Najpoznatiji prilaz počinje od crkve u Brekovu iz 13. veka, a dalje se ide asfaltom do zaseoka Popovići, pa potom šumskim putem oko tri kilometra uz oko 300 metara visinske razlike.
Ovo je planina za one koji vole netaknuti teren, tišinu i prirodan ambijent, ali i za sve koji žele da spoje planinarenje sa kulturno-istorijskim doživljajem – jer malo gde se tako prirodno spaja srednjovekovna crkva, šuma i planinsko prostranstvo kao na Budeču.
Tokom toplijih meseci, šetnje su izrazito prijatne jer bukova šuma pruža prirodnu hladovinu, a pogled sa vrha nagrađuje trud svakog posetioca koji se odvaži da se popne bez velikih oznaka i bez masovnih ruta. Budeč još nije destinacija masovnog turizma, i upravo u tome je njena najveća vrednost.
321 Srbija/pixabay
